* 3D-effect: Het bovenste scherm is een traditioneel LCD-scherm, terwijl het onderste scherm een aanraakscherm is. Door de twee te combineren, kon de DS in sommige games een 3D-effect creëren door het bovenste scherm de achtergrond te laten weergeven en het onderste scherm de voorgrond. Dit was destijds een nieuw kenmerk.
* Verbeterde gameplay: De dubbele schermen maakten complexere en interactievere gameplay-mechanica mogelijk. Het ene scherm kan bijvoorbeeld de spelwereld weergeven, terwijl het andere een kaart, inventaris of karakterstatistieken weergeeft.
* Touchscreen-interactie: Het onderste touchscreen bood een nieuwe manier om met games te communiceren, waardoor intuïtievere en responsievere bediening mogelijk was. Spelers konden rechtstreeks via het touchscreen tekenen, schrijven en communiceren met de gamewereld.
* Multiplayer-functies: De DS zou beide schermen kunnen gebruiken voor multiplayer-games. De ene speler kan het bovenste scherm gebruiken, terwijl de andere het onderste scherm gebruikt, of beide spelers kunnen hetzelfde scherm gebruiken voor verschillende elementen van het spel.
Over het geheel genomen waren de twee schermen op de Nintendo DS een revolutionaire functie die een unieke en boeiende game-ervaring mogelijk maakte. Het maakte de weg vrij voor toekomstige draagbare consoles met dubbele schermen en aanraakbediening.